Մշակութային թեմայով ասուլիսներից մեկին մասնակցում էր կոմպոզիտոր Տիգրան Մանսուրյանը։

–Հավատում ու վստահո՞ւմ եք այսօրվա երիտասարդ սերնդին։
–Շա՛տ եմ հավատում, միայն թե պետք է ընդունել, որ սերնդին բաժին են հասել գոյության նոր ձեւեր։ Հարյուր տարի առաջ, երբ մեկը գնում էր, ասում էին՝ գնաց, այսօր գնալ—գալը ոչինչ չի նշանակում, աշխարհագրական դիրքը փոխելը բոլորովին չի նշանակում, որ անպայման մարդը կփոխվի։ Մարդը, եթե իր հետ տանում եւ բերում է հայոց լեզուն, ընտանիքի ավանդույթներն է տանում դուրս եւ հետ բերում նորից… Այդ շարժումները շատ սովորական բան են բոլոր ազգերի համար։ Ինտեգրացիան հիմա համաշխարհային մեծ ուժ է։ Պատկերացրեք՝ մեր գլխավերեւում քանի ինքնաթիռ, որքան մարդ այստեղից այնտեղ է գնում։ Ո՞ւր են գնում, ինչո՞ւ են գնում. կյանքն է այդպես։ Հիմա շարժումը շատ մեծ է, մենք անվերջ շարժման մեջ ենք։ Եթե մեկ հատ «Մոնա Լիզա» կա Փարիզում, պետք է գնալ «Մոնա Լիզա»—ին տեսնելու (բարձրաձայն ծիծաղում է)։

см.:http://www.hhpress.am/index.php?sub=hodv&hodv=20191214_9&flag=am&fbclid=IwAR2qspxg22YWFPPx5GcBcgbdbRwabniJImU8WY46KVLR5JGvrgptkmuGNos

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: