Սերժ Սարգսյանը չհասկացավ, որ չի կարող մշտապես հավասարակշռություն պահել իր երկու «ես»-երի միջեւ, երբ մի «ես»-ը սիրում է Քուչակ եւ Նարեկացի եւ խոսում է սիրո կարեւորության մասին, իսկ «մյուս» «ես»-ը պետությանը վերաբերվում է որպես սեփական ընկերության, իսկ օլիգարխներին եւ կիսաքրեական գործիչներին՝ որպես բիզնես-գործընկերների: Մի օր այդ «ես»-երից մեկը պարտվելու էր, եւ ցավոք, պարտվեց առաջինը:

